Zaterdag morgen zijn de jongeren uit Obdam van het project Jongerenvoorafrika om 9:00 uur aangekomen in de pastorie van de St. Victorkerk in Obdam.
Dertien jongeren onder begeleiding van 'Marije Bijvoet van Dorcas Andijk, pastoor Paul Vlaar, Bert Groot en Nel en Harrie Overtoom hebben veertien dagen gewerkt aan de opbouw van een ziekenhuis. Dit ziekenhuis wordt gebouwd in een zeer arm gebied in Tanzania waar medische verzorging zeer slecht is. Ook hebben de jongeren diverse projecten bezocht waaronder een school met 600 leerlingen. Deze school is in zo'n slechte staat dat er in Nederland zelfs geen varkens in gehouden kunnen worden volgens mamma Nellie, zoals de begeleidster Nel Overtoom werd genoemd. Het onderwijs is er ook uitzonderlijk slecht. Er is één leerboek voor vijf kinderen. Ieder kind mag het boek een dag in de week gebruiken. Een keer per dag krijgen de kinderen op school te eten. Een mengsel van bonen, maïs en rijst. Dit wordt klaargemaakt in een een 200 liter vat en opgewarmd op een vuurtje van takken. De kinderen krijgen één kommetje vol wat ze zelf van huis hebben meegebracht. Als je zelfs geen kommetje hebt krijg je het in je handen geschept. De tranen springen in je ogen als je dit ziet.
Met een spelletjesdag hebben we de kinderen een onvergetelijke dag kunnen bezorgen zegt Marije Bijvoet van Dorcas.
Pastoor Paul Vlaar is zeer trots dat het ziekenhuis in Sanya Juu voor altijd verbonden zal blijven aan Obdam. De naam van het ziekenhuis zal hetzelfde zijn als de RK kerk in Obdam. St. Victorziekenhuis. De inzegening zou in december kunnen gebeuren als het ziekenhuis klaar is.
Dit zeer succesvolle project , wat zoveel doet met de jongeren zal volgend jaar weer draaien. De koffers gaan leeg terug maar de rugzak is volgepakt met zaken die er echt toe doen in het leven volgens Bert Groot. Een emotioneel en fysiek zwaar project.
Vriendelijke groet,
Harrie en Nel Overtoom
Dertien jongeren onder begeleiding van 'Marije Bijvoet van Dorcas Andijk, pastoor Paul Vlaar, Bert Groot en Nel en Harrie Overtoom hebben veertien dagen gewerkt aan de opbouw van een ziekenhuis. Dit ziekenhuis wordt gebouwd in een zeer arm gebied in Tanzania waar medische verzorging zeer slecht is. Ook hebben de jongeren diverse projecten bezocht waaronder een school met 600 leerlingen. Deze school is in zo'n slechte staat dat er in Nederland zelfs geen varkens in gehouden kunnen worden volgens mamma Nellie, zoals de begeleidster Nel Overtoom werd genoemd. Het onderwijs is er ook uitzonderlijk slecht. Er is één leerboek voor vijf kinderen. Ieder kind mag het boek een dag in de week gebruiken. Een keer per dag krijgen de kinderen op school te eten. Een mengsel van bonen, maïs en rijst. Dit wordt klaargemaakt in een een 200 liter vat en opgewarmd op een vuurtje van takken. De kinderen krijgen één kommetje vol wat ze zelf van huis hebben meegebracht. Als je zelfs geen kommetje hebt krijg je het in je handen geschept. De tranen springen in je ogen als je dit ziet.
Met een spelletjesdag hebben we de kinderen een onvergetelijke dag kunnen bezorgen zegt Marije Bijvoet van Dorcas.
Pastoor Paul Vlaar is zeer trots dat het ziekenhuis in Sanya Juu voor altijd verbonden zal blijven aan Obdam. De naam van het ziekenhuis zal hetzelfde zijn als de RK kerk in Obdam. St. Victorziekenhuis. De inzegening zou in december kunnen gebeuren als het ziekenhuis klaar is.
Dit zeer succesvolle project , wat zoveel doet met de jongeren zal volgend jaar weer draaien. De koffers gaan leeg terug maar de rugzak is volgepakt met zaken die er echt toe doen in het leven volgens Bert Groot. Een emotioneel en fysiek zwaar project.
Vriendelijke groet,
Harrie en Nel Overtoom
Angelique,
BeantwoordenVerwijderenHarrie, Nel en Bert bedankt voor alle goede zorgen, ze zijn rijker terug gekomen.
Groetjes en veel energie toegewenst voor de volgende keren.
Angelique en Bertus.
Heey Harrie en Nel,
BeantwoordenVerwijderenBedankt voor het mooie jaar.
Ik zal het nooit vergeten.
Groetjes van het Tamme Knijn
Lieve mensen
BeantwoordenVerwijderenWat een geluk dat Debbie met deze reis mee mocht. Ze heeft inderdaad een rugzak vol herinneringen mee terug genomen. Er viel zaterdag zoveel te vertellen. Ze kletste wel vijf kwartier in een uur. Ze kon niet meer stoppen. Ze kon ook niet slapen. Wat haar het meeste is bijgebleven dat is het bezoek aan Rundugai. Daar is de situatie nog schrijnender dan in Sanya Juu. Er was hier een ander doel. Een ziekenhuis voor de bevolking. Zo is er een centraal punt waar de kerk, een ziekenhuis en een school bij elkaar staan. Je ziet bij ons in de dorpen dat daar omheen vaak huizen gebouwd gaan worden. En zo onstaat er een dorp. Laten we hopen dat er hier ook huizen gebouwd gaan worden.
Er is nog veel werk voor Dorcas. Wij hopen dat het nooit stopt. Deze organisatie moet blijven bestaan. Zodat nog meer mensen daarheen kunnen om aan een project te werken. De begeleiders mogen terug kijken op een geslaagd project. Bedankt daarvoor.
Een hartelijke groet,
Wim en Ans Sterenborg
En een knuffel voor iedereen die dat wil.
Wapendwa
BeantwoordenVerwijderenHarrie,Nel,Bert, Paul pamoja na vijana wote mliongozana katika safari hii ya kuweza kufanikisha mradi huu wa kuwasaidia watu wanaohitajina mahali panapo hitajika msaada.
ninawatakia safari njema mrudipo nyumbani na mungu awabariki mahali popote mtakapokuwa.
Lieve mensen tot gauw en dikke knuffel van mij.
Asanteni sana.
Salaam Ippa.
Goede morgen Harrie, Nel,Bert, Paul en Marije.
BeantwoordenVerwijderenHeel erg bedankt voor de goede zorg in Tanzania.
Wat komen er iedere keer mooie en ontroerende verhalen los. En wat hebben ze er veel meegemaakt.
Iets om nooit meer te vergeten.
Het heeft heel veel indruk gemaakt.
Harrie en Nel, ook heel veel succes met het volgende project, jullie zijn echt Kanjers!!
Groetjes en een dikke kus van ons.
René en Truda
Hallo Harry, Nel, Bert, Paul, Marije.
BeantwoordenVerwijderenHeel erg bedankt voor Alle goede zorgen daar in Tanzania. Wat een pracht dat Jolanda met deze reis mee mocht.
Er komt iedere keer weer een verhaal uit die rugzak vandaan,heel mooi om naar te luisteren.
Wat ze nu heeft mee gemaakt,kan niemand haar meer af nemen, en ook niet wat ze in het vliegtuig mee mocht maken.Dit is om nooit meer te vergeten.
Met z'n allen mogen jullie terug kijken op een geslaagd project, en veel succes en plezier bij de komende projecten.
Harry en Nel jullie zijn echte kanjers.
HOUDEN VAN IS LOS LATEN!
Groetjes en een kus van ons,
Sjaak en Rina.
Tja, en toen waren we alweer een paar dagen in Nederland! Wat een verschil.. en wat kan er daar nog ongelovelijk veel geholpen worden! Vorige week miste ik zo'n beetje alles van thuis, nu vraag ik me af wat ik, buiten de mensen dan, miste. Zij kunnen niet alleen van ons leren, wij ook van hun. Af en toe Polle polle is ook best lekker Hakuna matata!
BeantwoordenVerwijderenPaul, Bert, Marije, Harrie en Nel ontzettend bedankt voor jullie begeleiding tijdens deze twee onvergetelijke weken en de rest van het jaar!
Groetjes Rosa