Woensdag 3 augustus,

Na een onrustige nacht moesten we er toch weer aan geloven. We werden zoals iedere werkdag weer gewekt om 7 uur. Om half 8 zaten we aan tafel om weer van het heerlijke ontbijt te smullen. Rond 8 uur gingen een aantal van ons naar de school om verder te gaan met schilderen en de rest ging aan de slag als bouwvakkers. Dit ging weer als een speer. We stonden stenen over te hevelen als een trein en de kamers waren dan ook snel gevuld met stenen. Daarna gingen we weer verder met voegen. Pastoor Paul komt hier weer goed aan te pas, want we gaan al meer de hoogte in. Als je er niet bij kunt, kun je gebruik maken van de steigers. Deze steigers zullen in Nederland niet goed gekeurd worden, dus laten we de steigers regelmatig even keuren door clinic chef (babu) Bert. Bij groen licht klimmen we er voorzichtig op en anders laten we de hoge randjes over aan de bouwvakkers. Deze springen er zo op, net aapjes af en toe! Doordat we nu al een tijdje aan de bak zijn, krijgen we al meer interactie met de lokale bouwvakkers. Dit zorgt voor veel gelach op de bouw. Gelukkig is het nu geen pole pole meer bij de bouwvakkers, je ziet het gebouw snel groeien! Met morgen de laatste bouwdag hopen we overal tien lagen stenen op te hebben gebouwd. Het uiteindelijke resultaat moet 13 stenen hoog worden.

Het schilderen ging ook weer als een trein! Er zijn nu drie lokalen afgeschilderd en de buitenkant heeft een mooi laagje verf gekregen. Met het geld (dollars) wat we hadden gekregen, konden we verf kopen. Tot zover hadden we dan ook geschilderd. De rest van het gebouw laten we over aan de school. Wij hebben hiermee ons doel bereikt. Dus ook de schilders zijn morgen op de bouw te vinden. Het is overigens erg opgeknapt!

Na de lunch was het plan om te vertrekken naar een granny project en daarna zouden we gaan zwemmen in een natuurlijke bron. Helaas hadden de jeeps wat vertraging ( in plaats van 13.00 uur vertrokken we om 14.30). Hierdoor konden we niet meer naar het granny project, maar gelukkig kan dat vrijdag nog in het programma worden verwerkt.

Om 14.30 dus op weg naar de bron. We gingen met twee jeeps en een busje. Na een hobbelige tocht, met veel dor en droog landschap om ons heen kwamen we aan bij het water. Hier zagen we totaal het tegenovergestelde. In een afstand van 50 meter was het dorre landschap en de mooie groene oase te zien. Het was echt heel raar om deze verschillen te zien in zon kleine afstand. We hadden allemaal heerlijk gebadderd in het lekkere water. Ook hing er een touw aan een boom, zodat iedereen zich even een Tarzan kon voelen. Tevens zag Pastoor Paul iets raars, hij zag een nijlpaard! Best raar, want de rest van de groep kon deze niet ontdekken (rara). Na al het gespetter was het weer tijd om naar Sanya Juu te gaan.

De terugweg verliep niet helemaal vlekkeloos voor het busje. Door al het gehobbel was de motor oververhit geraakt. We hoorden een knal en er kwam stoom onder de kont van de bijrijdersstoel (gelukkig zat daar niemand van ons, want dat was vast heet!). Tien minuten voor aankomst stonden we langs de weg stil. Het werd al bijna donker dus was het de zaak om vervangend vervoer te regelen. Gelukkig was Harrie bij ons met zijn telefoon, maar aangezien het bereik hier niet zo goed is, hadden we hier niet zoveel aan. Gelukkig waren de probleempjes snel opgelost zodat we netjes voor het donker aankwamen bij de kliniek.

Voor het eten kregen we nog een indrukwekkende gedachte van Susan en Judith H. Het gaat over de verschillen tussen iemand uit Nederland en Tanzania.

Hier het gedicht:

• Ik kan uit de kraan drinken. - Ik kan niet uit de kraan drinken en ik moet minstens 2 km lopen voor wat water.
• Ik moet mij elke dag haasten en bewijzen. – Ik doe alles pole pole en het komt zoals het komt en het gaat zoals het gaat.
• Ik heb nooit genoeg. – Ik ben gelukkig met wat ik heb.
• Ik lach, omdat het vaak moet. – Ik lach, omdat ik gelukkig ben.
• Ik kan alles kopen wat ik wil. – Ik krijg wat mij toekomt.
• Ik heb een paspoort met mijn gegevens. – Ik ben een persoon.
• Ik krijg cadeautjes als ik jarig ben. – Ik weet niet eens wanneer ik jarig ben.
• Ik heb alles voor mijzelf. – Ik moet alles delen.
• Ik heb een groot, mooi huis. – Ik heb een klein huisje gebouwd voor mijn hele familie.
• Ik heb een keuze voor een opleiding. – Ik hoop naar school te kunnen.
• Ik kan eten wat ik wil. – Ik heb geen keus over wat ik wil eten.
• Ik ben meer op mijzelf gesteld. – Ik kijk altijd om naar een ander.
• Ik werk voor 15 euro per uur. – Ik moet keihard werken voor 1 dollar per dag.
• Ik ben blank en ik woon in Nederland. – Ik ben zwart en ik woon in Tanzania.

Wij wilden dit stukje met iedereen delen, omdat het ons allemaal geraakt heeft. Super Susan en Judith H.

Al met al had iedereen een leuke dag gehad en gaan we op naar ons laatste dagje werken op de bouw! We gaan nog even knallen, zodat we vrijdag met een voldaan gevoel weer naar huis kunnen terugkeren.

Veel liefs,

Rosa en Judith L. en de rest natuurlijk!

Tot snel!

P.s. het was een olifanten zuigzoen in de nek van SvenJ