Naar de school......

Vandaag werden we wakker gemaakt door Harrie. Dit maal door een swingend rock&roll nummer. De helft van de groep was alleen al gewekt door de hanen. Deze crimineeltjes zorgen voor een hoop geluidoverlast vanaf een uur of 5. Deze hanen hebben we gekregen van een mevrouw waar vorig jaar een huis voor is gebouwd. De vrouw had dan niet veel om te geven, maar uit dankbaarheid wou ze ons dit schenken. Deze hebben we echter aan en gezin gegeven waar we vandaag begonnen zijn met bouwen.

Na een voortreffelijk ontbijt met weer veel gezelligheid en gespreksstof over helden op sokken etc. zijn we op weg gegaan naar de bouwplaats. Dit bracht ons weer over grof terrein, kaal gesleten van gras of welk gewas dan ook. Na deze heerlijke hobbelrit wat te vergelijken valt met een trilplaat zijn we dan bij ons volgende projectonderdeel. Ditmaal een twee-onder-een-kap woning waar we met z'n allen aan het werk zijn gegaan. Iedereen wist gelijk wat hij/zij moest doen en zocht een buddy om mee samen te werken. De bouw ging voorspoedig en tegen de middag zaten we al op drie rijen hoog. Rond een uur of een hadden we dan onze verdiende lunchpauze.

Na onze pauze gingen we op weg naar het geplande bezoekje aan de primary school. Wat een vrolijke beleving zou moeten worden werd al snel een drijfveer om nog meer ons best te gaan doen voor ons project. Toen we aan kwamen stonden er een stuk of 300 kinderen op het open terrein tussen de schoolgebouwen in. Deze kinderen zongen ons welkom. Dit alles was op het eerst gezicht heel leuk en spontaan. Helaas bleek later dat het een school vol honger en armoede was. Zeker toen een van de leerlingen tijdens het zingen bewusteloos viel door de hitte en ondervoeding. Dit was zeer heftig voor iedereen. sommigen van ons hadden even een momentje voor zichzelf nodig en werden....(ontbreekt stukje tekst ?).... gesteund door anderen. Hieruit bleek maar weer hoe sterk onze band is geworden door de loop van het jaar. Nadat wij enkele liedjes hadden gezongen voor de leerlingen gingen we in groepjes op klassebezoek. Hier leerden we over de lesgeving en de scholing. Hierna kregen we de uitnodiging voor een hapje en een drankje in de lerarenkamer. Dit vonden we allen nogal ongepast vanwege de honger van de kinderen. Na dit zeer onprettige drankje gingen we dan toch maar weer op pad, terug naar de bouwplaats. Onderweg was er een oorverdovende stilte door het besef van de armoede hier. Na een treuzelende start ging het even later weer als vanouds. Op de bouwplaats werd nog wel gesproken over hetgeen we hadden meegemaakt en werd er gezocht naar antwoorden. Sommige van deze vragen werden beantwoord door de locale bouwvakkers. Nadat we het tempo er weer in hadden zitten, we weer genoeg gespreksstof hadden en weer onze vocale zangkunsten lieten horen schoot het werk al snel op. Nadat de vierde laag er op lag zat onze werkdag er op. Eenmaal thuis zocht iedereen zijn gebruikelijke momentje van rust om vervolgens aan weer een heerlijke maaltijd te veroberen. Hier hoorden we dat er volgende week weer vier funderingen voor ons klaar zullen liggen. Dit is natuurlijk mega goed nieuws. Na het eten werden de berichten voorgelezen en hebben we onze ervaringen van de dag gedeeld met elkaar. Hier bleek maar weer uit hoeveel indruk het bezoek heeft gemaakt en hoeveel men op elkaar is gaan bouwen en vertrouwen. Terwijl wij dit typen zijn de anderen gezellig bezig met een spelletje is gaan slapen. Morgen gaan we er weer hard tegen aan, hopend dat het we het huis afkrijgen.

Greetz uit Tanzania, ... (ontbreet stukje tekst)