Hete stenen.

Geacht thuisfront!,

vanmorgen rustig opgestaan met Enya, heerlijk! Want rustig opstaan was nog niet voorgekomen. Na het ontbijt vertrokken we met de jeeps richting de plaatselijke kliniek, degene waar we ook voetbal hebben gekeken. De kliniek is verre van netjes en schoon. Er zijn meerdere kamers vergeven van spinnen en kapotte vloertegels in het hoofdgebouw. In het bijgebouw zijn ook twee kamers voor bevallingen, met een baar-tafel geschonken door Dorcas. Waarschijnlijk komen niet alle vrouwen hier om te bevallen, omdat de diameter van het gebied voor de kliniek zo'n 20 kilometer is. Tevens bezoekt de dokter zijn patiënten lopend. De wc is een gat in de grond, zonder mogelijkheid om door te spoelen en de deur te sluiten. Het licht doet het trouwens ook niet. De arts heeft ons laten zien hoe men hier wordt getest op HIV. Het is net een zwangerschapstest, maar dan voor minder leuk nieuws. Binnen vijf minuten is de uitslag bekend. Wanneer blijkt dat iemand een positieve uitslag heeft, HIV, moeten ze na drie maanden terugkomen voor een nieuwe test. Dit omdat de test niet altijd betrouwbaar is. Mensen met HIV krijgen gratis AIDS-remmers en condooms.
Na de kliniek zijn we weer in twee groepen vertrokken richting de bouwplaats. Groep 1 ging naar een nieuwe fundering,de zevende! Het was alleen nog de vraag of de stenen aanwezig zouden zijn, omdat we harder bouwen dan de fabriek leveren kan. De stenen moesten nog arriveren, ze kwamen net als warme broodjes uit de oven, toen ze na een half uur aankwamen. En warm waren ze! Zelfs met twee paar handschoenen over elkaar verbranden we onze handen nog! Tijdens het bouwen waren de stenen nog zo warm dat we een stoombad veroorzaakten toen ze met water in aanraking kwamen. We bouwen dit huisje voor een man alleen. Hij is gescheiden en heeft nooit kinderen gekregen. De man zit ook in het 'adopt-a-grannny' project. Bij Dorcas kun je een granny, een bejaarde dus, financieel adopteren. Van de bijdrage worden eten, evetuele medicatie en huishoudelijke producten gegeven. Ook wordt de bejaardensoos georganiseerd.
We hebben tot laag 7 gebouwd. Groep 2 heeft hun huis afgerond, dit was dus huisje 6. Er is een groot naambord gemaakt voor op dit huisje. We hebben de tekst 'Jongeren voor Tanzania, dedicated to pastor Paul' hierin gekerfd. Dit om pastor Paul een hart onder de riem te steken.
Tussen het bouwen door hebben de meiden met de kinderen gespeeld. Hierbij was goed te merken dat het oudste kindje erg ziek is. Het gekuch, gesnotter, de piepende ademhaling, en de slechte conditie was erg aaddoenlijk om te zien. We hebben een koffer met allerlei spullen afgegeven. De ouders waren hier zichtbaar erg blij mee.

De student die helpt met vertalen en met de bouw, Willie, heeft ons verrast met wat afrikaanse cadeautjes. deze hebben we verloot ind e groep. Morgen bouwt groep 1 huisje 7 af en begint groep 2 bij het achtste huisje. Morgen avond hebben we een afscheidsfeestje wat waarschijnlijk een bbq wordt.

Tot morgen
van marjolein S, Marieke en de rest van de groep.