Kikkers op het toilet

Beste mensen thuis,
Vandaag weer om half zeven wakker gemaakt met Zangeres zonder Naam; Mexico! Dat hebben we dus ook de rest van de dag in ons hoofd gehad.
We zijn na een heerlijk ontbijt weer in twee groepen aan het werk gegaan. Groep 1 is naar hun huisje gegaan. Groep 2 is eerst nog naar de twee-onder-een-kap gegaan. Daar is een koffer gegeven met uitleg over shampoo, handzeep en tandenborstels. We konden duidelijk zien dat de mensen heel blij zijn. De schoenen werden meteen gepast en er werden in het Swahili vele bedankwoorden gezegd. Daarna weer naar een nieuwe fundering gegaan. Daar lagen de stenen al klaar en waren ze ook al met de motta (cement) bezig, want een flinke vooruitgang is voor hier. Nadat de teams weer waren samengesteld is bij het huisje ook weer goed gewerkt. Dit gezin bestond uit vader, moeder en vier of vijf kinderen. Dat is nog niet helemaal duidelijk. Beide ouders en twee kinderen zijn HIV-positief. Bij groep 1 is de liefde inmiddels weer opgebloeid! Marieke en Jacco zijn voor elkaar gevallen. Van de steiger, wel te verstaan. Eerst ging Jacco er door heen. Nadat alles met twee spijkers en een plankje was gemaakt, ging Marieke al snel achter Jacco aan. Gelukkig kon ze zich nog aan de muur vasthouden. De ARBO-dienst is hier niet aanwezig, zoals jullie kunnen lezen. Na het bouwen zijn we nog naar twee huisjes gaan kijken die Marije vorig jaar met de groep uit 't Kruis heeft gemaakt. De kinderen herkenden Marije, dat is leuk om te zien. Daarna hebben we weer heerlijk genoten van het diner, speciaal gemaakt door de kok die elke dag iemand uitkiest om te bidden. We hebben nu inmiddels hier al veel meegemaakt en danken pappa Kiesewetter dat we dat meteen met jullie kunnen delen (geen dank, graag gedaan, 3 euro alstublieft). Naast de gebeurtenissen willen we jullie graag een beeld geven over de dingen die voor ons inmiddels normaal zijn zoals kikkers in de wc nadat je doorspoelt, kakkerlakken op de plekken waar je ze liever niet hebt, koud water (ALS we al water hebben), het licht dat elke avond wel een aantal keren uitvalt, en 's nachts wakker worden door hanen, klokken, jankende honden of herrie makende medicijnmannen. Ook worden we elke autorit die we door het dorp maken toegezwaaid door alle kinderen die speciaal voor ons naar de kant van de weg rennen. En nu we een open jeep hebben voelen we ons net de koningin. Al is de weg nog erger dan de gemiddelde kermisattractie. Ook hebben we een goede temperatuur tijdens het slapen terwijl jullie in Nederland jullie bed uitbranden van de warmte. Boven dit alles hebben we ook noch uitzicht op de Kilimanjaro. Dat is eens wat anders dan de Couwberg. En dan worden we ook nog eens goed verzorgd door onze leiding. Al met al hebben we het goed en leren we enorm veel, elke dag.

Maar toch missen we hier iets, en dat is het thuisfront. Bij deze willen we dan ook duidelijk maken dat we zaterdag in het kerkje aan de stationsweg gaan eten na aankomt op schiphol. Dit geldt ook voor de ouders enz. Zo als nu gepland landen we om 7:40 uur op schiphol. Ons vluchtnummer is KL567. Morgen zal er weer een vers bericht verschijnen. Nu gaan we Weerwolven. Voor vragen over weerwolven kunnen jullie terecht bij pappa Kiesewetter. Die vindt het ook een leuk spel.

groet, Ellard en Tamara (+ team)

Ook nog effe speciaal voor pappa Kiesewetter die ons lekker maakt met een patatje op het strand: Wij typen elke avond een berichtje op een hele mooie iPad van Harrie!.

(beste lezers. Dit was dus het laatste bericht dat ik voor de groep typ. Pas als ik ook een iPad heb ga ik verder).